เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 343 การคล้อยตามลิขิตสวรรค์ (ตอนต้น)
“อีหญิงแพศยา! ยังไม่รีบยอมจำนนอีกหรือ!”
หงไหเอ๋อร์เห็นประกายกระบี่ภายในตาข่ายคลุมตะวันพุ่งทะยาน แสงคริสตัลระเบิดตัวขึ้น ทั้งยังมีเสียงอสนีบาตอื้ออึงดังก้องล้อมหน้าล้อมหลัง แสงสีทองเขียวสว่างไสวไปทั่ว เขาสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่กระหน่ำเข้ามาเป็นระลอก ประหนึ่งคลื่นยักษ์ที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
มันจ้องจะฉีกกระชากตาข่ายคลุมตะวันจากภายในสู่ภายนอกให้แหลกเป็นผุยผงไม่ยอมเลิกรา ทำให้หงไหเอ๋อร์ยิ่งบันดาลโทสะขึ้นไปอีก
“พวกนางหญิงแพศยาปากเสียเหล่านี้ บังอาจหมิ่นประมาทพี่หญิงของข้า ทั้งยังกล้าต่อต้าน ช่างรังแกกันเกินไปแล้ว วันนี้หากไม่ส่งพวกเจ้าทั้งหมดลงสู่วัฏสงสาร ข้าจะยอมเลิกราได้อย่างไรกัน?” หงไหเอ๋อร์ครุ่นคิดในใจอย่างเงียบเชียบ
ศิษย์สิบกว่าคนภายในยังคงด่าทอไม่หยุดหย่อน ถ้อยคำหยาบคายโสมม
กระบี่เทพทั้งสี่เล่มรวมตัวกันเป็นม่านฝนแสงกระบี่ล้อมรอบอยู่เหนือศีรษะ ต้านทานเมฆหมอกทมิฬอำมหิตสีแดงคล้ำขนาดร้อยหมู่ที่แปรรูปมาจากตาข่ายคลุมตะวันเอาไว้แน่น
คนที่เหลือฝ่ายหนึ่งด่าทอ อีกฝ่ายหนึ่งก็เรียกสมบัติวิเศษและกระบี่บินออกมาป้องกันตัว พร้อมกับระดมยิงอสนีเทวะไท่อี่ออกมาประหนึ่งลูกประคำที่ร้อยเรียง ยิงกราดไปทั่วทุกทิศทาง