0342

⬢⬢⬢

ตอนที่ 342 การยุยง

หนี่ว์วาเห็นภาพเช่นนั้นเพียงถอนหายใจกล่าวว่า “วาระสังหารอุบัติขึ้นอีกครา ข้าตั้งใจจะคลี่คลายมัน แต่เทียนจุนเล่า ท่านมีจิตเมตตาอยู่บ้างหรือไม่?” หยวนสื่อได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบ ไม่เอ่ยวาจา นั่งสงบนิ่งอยู่ ณ ที่นั้น

“นี่คือลิขิตสวรรค์กำหนดไว้ แม้พวกเราจะเป็นประมุขสามสำนัก ดำรงตำแหน่งมหาเซียนต้าเหลอ และเป็นกายาอมตะผ่านหมื่นทัณฑ์ แต่การฝืนลิขิตสวรรค์มิใช่สิ่งที่พวกเราพึงกระทำ” เมื่อเห็นหยวนสื่อไม่พูด ประมุขสำนักทงเทียนจึงกล่าวแก่พระแม่หนี่ว์วา

พระแม่เห็นประมุขสองศาสนาฝ่ายตะวันตกไม่มีสีหน้าใดๆ ก็ทอดถอนใจกล่าวว่า “นับแต่ปฐมกำเนิดหงเหมิง ข้าได้รับคำสั่งจากอาจารย์ที่ตำหนักเซียวม่วง ซ่อมฟ้าสร้างมนุษย์ นิกายมนุษย์กำลังจะรุ่งเรือง ข้าย่อมยินดี แต่ต้องให้สรรพชีวิตในสามภพต้องมารับวาระสังหารเช่นนี้ ข้าอดสงสารไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น สรรพชีวิตที่ต้องรับทัณฑ์ส่วนใหญ่ล้วนมาจากฝีมือข้า ดั่งเป็นลูกในไส้ของข้า แล้วข้าจะวางใจได้อย่างไร?”

ประมุขสำนักทงเทียนกล่าวว่า “วาระสังหารอุบัติขึ้น พวกเราย่อมต้องคล้อยตามสวรรค์สนองเจตจำนงมนุษย์ เพื่อจบสิ้นวาระสังหารนั้น พระแม่เปี่ยมด้วยความเมตตา แต่ท่านไม่เคยได้ยินหลักการว่าหากไม่ทำลายย่อมไม่มีการก่อเกิดกระนั้นหรือ?”

พระแม่หนี่ว์วาเห็นหยวนสื่อยังคงนิ่งเงียบ และประมุขสำนักทงเทียนก็มีเจตนาเช่นนั้น จึงเอ่ยถามประมุขสองสำนักฝ่ายตะวันตกคือจุ่นถีและพระอมิตาภพุทธะว่า “ท่านนักบุญฝ่ายตะวันตกทั้งสอง มีความเห็นประการใด?”