0331

⬢⬢⬢

ตอนที่ 331 ต่างช่วงชิงบุญกุศล

ทันใดนั้นสายฟ้าฟาดสายหนึ่งผ่าแหวกนภากว้างราวกับท้องฟ้าถูกแบ่งออกเป็นสองซีก ตามด้วยเสียงอสนีบาตดังสนั่นหวั่นไหวสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งเมืองฉางอัน ลมทมิฬดุจคมมีดกรรโชกปะทะใบหน้า ไม่เพียงผิวหนังจะเจ็บปวดราวกับถูกมีดเฉือน แม้แต่กระดูกสันหลังยังคล้ายถูกแช่แข็งจนชาหนึบ

แม้จะถูกโฉมงามอันดับหนึ่งอย่างต๋าจี่ล่อลวง แต่หลี่ซื่อหาวก็ยังเป็นกษัตริย์ผู้ทรงปรีชาญาณ ทั้งยังสำเร็จกายาเซียนปฐพี พลันรู้สึกถึงสายลมหนาวที่บาดลึกถึงกระดูก เสียงสายฟ้าที่ปลุกสติให้ตื่นขึ้นมาได้ทันที เขารีบโคจรวิชาเซียนไท่ชิง ปราณบริสุทธิ์สายหนึ่งพุ่งออกจากกลางกระหม่อมกลายเป็นสามสาย ก่อเกิดเป็นบัวครามขนาดเท่าโอ่งน้ำสามดอกหมุนวนช้า ๆ โปรยปรายละอองแสงลงมาถักทอเป็นม่านแสงสีครามเข้มโอบล้อมรอบกาย ต่อให้ลมทมิฬจะร้ายกาจเพียงใดก็มิอาจเข้าใกล้ร่างกายได้

กองทหารรักษาพระองค์กลุ่มหนึ่งได้ยินเสียงร้องสั่งของหลี่ซื่อหาวก็รีบรุดเข้ามา ส่วนนางกำนัลที่คอยปรนนิบัติอยู่หน้าประตูก็คุกเข่าลงกับพื้นไปก่อนแล้ว

“ลมทมิฬและเมฆดำเช่นนี้ ไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างแน่นอน ต้องมีอสูรมารอาละวาดแน่ ช่างบังอาจนัก กล้ามาอาละวาดในเมืองหลวงแห่งแคว้นถังของข้า เจินเหรินหวงสือกงและเจินเหรินหูกงอยู่ที่ใด?”