0330

⬢⬢⬢

ตอนที่ 330 สรรพสิ่งที่ปะทะกัน

โจวชิงรับแสงสีทองนั้นเข้ามาในมือ รู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่ค่อนข้างมากในทันที ในใจบังเกิดความตื่นตระหนกเล็กน้อย ตัวเขาในยามนี้คือร่างอวตารดวงจิตเทวะรองที่สำแดงฤทธิ์ มีพลังอำนาจไร้ขอบเขต การหยิบจับขุนเขาข้ามมหาสมุทร หรือการพลิกผันดวงตะวันจันทราและดารานั้นเป็นเพียงเรื่องเล่นสนุกทั่วไปเท่านั้น ทว่าแสงสีทองนี้กลับให้ความรู้สึกหนักอึ้งอย่างประหลาด ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งนัก

เมื่อสังเกตดูอย่างละเอียด มันคือตำราเล่มใหญ่ที่มีความยาวหนึ่งฉื่อ กว้างสี่นิ้ว และหนาสามนิ้ว ตัวเล่มทั้งหมดมีสีเหลืองดิน บนหน้าปกเขียนเพียงคำว่า “ตี้” (ดิน) คำเดียว ซึ่งเป็นอักษรอสูรบรรพกาล อีกทั้งยังมีส่วนคล้ายคลึงกับอักษรตราประทับ แต่เป็นอักขระที่เหมือนกันในทั้งสองภาษา

โจวชิงเปิดคัมภีร์ปฐพีออกดู แต่กลับไร้ซึ่งเนื้อหา ราวกับเป็นสมุดพับที่ภายในเต็มไปด้วยละอองสีเหลืองดินหมุนวนไปมาไม่หยุดนิ่ง ยากจะมองให้เห็นชัดเจนได้

“ดี! ดี! ดี!” โจวชิงร้องออกมาซ้ำ ๆ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความยินดี จากนั้นเขาได้เรียกเหลียวเสี่ยวจิ้นและภรรยาเอาไว้ “พวกเจ้าไม่ต้องไปแล้ว ตามข้าเข้ามา ข้ามีเรื่องจะพูดด้วย”