0332

⬢⬢⬢

ตอนที่ 332 ด่านแห่งความเป็นความตาย

ดวงจิตแท้ของโจวชิงอยู่ที่ภูเขาวายุทมิฬ ย่อมล่วงรู้สถานการณ์ทางฝั่งนั้นเป็นอย่างดี เขาจึงไม่ได้หันไปมองแม้แต่น้อย พลางหัวเราะร่ากล่าวว่า “ข้าปราบมหาแม่มดและปกครองตำแหน่งโกวเฉิน ทั้งยังรับราชโองการยันต์หยวนสื่อ เพื่อกวาดล้างไออสูรคนเถื่อนและปราณแม่มด สนับสนุนให้นิกายมนุษย์รุ่งเรือง บำเพ็ญบุญญาบารมีนับหมื่นชั่วคน ทางพุทธศาสนายังมีคำกล่าวว่าหากข้าไม่ลงนรก ใครจะลงนรก วันนี้ข้าก็จะขอทำตามเยี่ยงนั้นสักครา”

กล่าวจบ เขาสะบัดแขนเสื้อทั้งสองข้าง นั่งขัดสมาธิบนแท่นสะกดอสูร บนท้องฟ้าเมฆสีทองม้วนตัว โจวชิงกลายร่างเป็นระฆังยักษ์ใบหนึ่ง มีสีสันดุจความโกลาหล ดูเก่าแก่และโบราณ เมฆสีทองบนท้องฟ้าพุ่งทะยานราวกับม้าศึกนับร้อยล้านตัว จากนั้นแยกออกเป็นสองขั้วหยินหยาง เมฆสีทองแปรเปลี่ยนเป็นสีดำและขาวพันพัวม้วนตัวไปมา ทว่ากลับแบ่งแยกชัดเจน สลับขึ้นลงราวกับมังกรและพยัคฆ์หยอกล้อกัน ปราณคั่นหลีผสานเป็นหนึ่ง ลุ่มลึกอิสระ มหัศจรรย์ไม่มีสอง

รัศมีพุทธเหนือศีรษะของเหล่าพระโพธิสัตว์ต่างหม่นแสงลง มังกรสวรรค์และหมู่ชนแปดจำพวกที่เดิมท่าทางน่าเกรงขามไร้ขอบเขตต่างอ่อนกำลังลงชั่วขณะ ราวกับสัมผัสได้ถึงหายนะที่กำลังจะมาเยือน เกิดอาการกระวนกระวายใจ มีเพียงเหล่าพระโพธิสัตว์ที่มีสมาธิตบะแก่กล้า หรือบรรลุกายาทองไร้ประมาณ หรือบรรลุกายาสารีริกธาตุสามประการเก้าคูณเก้า เท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ