เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 329 อยู่เย็นเป็นสุขห้าเส้นทาง (ตอนปลาย)
“เจิ้นหยวนจื่อก็คือเจิ้นหยวนจื่อ ยังจะมาเรียกมหาเซียนเจิ้นหยวนอะไรกัน เจ้าหมอนี่ก็มีฝีมืออยู่บ้าง แต่เป็นพวกที่พยายามทำตัวเข้าหาทุกฝ่าย ข้าจะดูไม่ออกเชียวหรือ สมัยยังอยู่ในความโกลาหลก็เป็นคนดีของทุกฝ่าย ไม่เคยล่วงเกินใคร ไม่ว่าฝ่ายไหนต่างก็ต้องไว้หน้าเขา เขาถึงได้ลอยชายมาจนถึงทุกวันนี้ หลายครั้งที่เกิดมหาวิบัติก็ไม่เคยเกี่ยวข้องกับเขา มาถึงจังหวะสำคัญเช่นนี้ เขาย่อมต้องวางตัวอยู่นอกวงเป็นแน่ อีกทั้งคัมภีร์ปฐพีเขานับเป็นดั่งชีวิต เชื่อมโยงกับดวงจิตเทวะของเขา ไหนเลยจะยอมให้เจ้าหยิบยืม?”
เฮ่อจื่อป๋อใช้นิ้วชี้ไปที่ร่างทองคำ อาวุธทั้งแปดชิ้นบนกายทองคำนั้นก็เปล่งแสงสีทองนับหมื่นสาย กดทับการโต้กลับและการดิ้นรนของอสูรเฒ่าเทียนอินไว้ เมฆแดงทรายแดงห่อหุ้มอยู่ภายนอก คอยหาจังหวะแทรกซึมเข้าไปในดวงจิตเทวะทั้งเก้า เพื่อหลอมละลายจิตสำนึกของอีกฝ่าย และยึดครองพลังธรรมรวมถึงกายหยาบของอสูรเฒ่าตัวนี้
ทว่าอสูรเฒ่าเทียนอินบำเพ็ญเพียรในแดนสวรรค์มานานหลายปี ฝึกฝนจนสำเร็จกายาอสูรเก้าต้นกำเนิด แม้จะไม่เท่ากายแท้ไม่ตายอสูรสวรรค์ แต่ก็เกือบจะคงกระพันไม่เสื่อมสลาย
เมื่อรู้ว่าท่าไม่ดีในยามนี้ จึงรวมดวงจิตเทวะทั้งเก้าที่ฝึกฝนมาเข้าด้วยกันเพื่อปกป้องร่างต้น ก่อเกิดเป็นก้อนเมฆสีดำที่ข้นคล้ายน้ำหมึกขนาดประมาณสามสี่โต่ว ม้วนตัวไปมาไม่หยุด หย่อนใจก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมา ทำเอาผู้ที่ได้ยินถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว