0319

⬢⬢⬢

ตอนที่ 319 บรรพจารย์หงอวิ๋น

กล่าวถึงธรรมราชันเซวียนหยวนที่โดนวิชาผนึกดวงจิตสตรีมารอสุราของหงเยี่ยนเข้า จนเทพมารประจำชีพที่ฝึกฝนไว้ถูกกักขัง ไม่สามารถต่อต้านได้แม้แต่น้อย ต้องปล่อยให้ทำตามอำเภอใจ เมื่อโจวชิงสั่นสะเทือนกลุ่มเมฆโลหิตจนแตกกระจายแล้วนำคทาไน่เหอจากไป เขาก็พลันนึกได้ว่าตนเองร่างกายเปลือยเปล่าทั้งตัว ใบหน้าจึงแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและอัปยศ จึงกระโดดขึ้นมาคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่ กำลังจะเอ่ยปากถามหงเยี่ยน แต่กลับพบว่าแววตาของหงเยี่ยนนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่ง กำลังจ้องมองเขาเขม็ง

“ไม่ดีแล้ว!” ธรรมราชันเซวียนหยวนตื่นตัวขึ้นในใจร้องเสียงหลง ร่างเทพโลหิตเก้าศีรษะพุ่งออกจากด้านหลังโถมเข้าใส่ข้างหน้า ส่วนตัวเขาเองถอยกรูดไปด้านหลัง ทันใดนั้นมีเสียง ‘ฟุ่บ!’ ประกายอสนีทองดำทะลักพวยพุ่ง กลางร่างปรากฏร่มมารหลัวห่อหุ้มร่างกายไว้ทั้งหมด กระบี่เนตรโลหิตก็ถูกสาดออกไปกลายเป็นสายสีแดงสามสายติดตามหลังเทพโลหิตไปอย่างใกล้ชิด

“โครม!” พลังทั้งสองปะทะกันโหมซัดลงบนทะเลโลหิต ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์สูงถึงหนึ่งร้อยจั้ง เทพโลหิตเก้าศีรษะถูกโจมตีจนพ่ายพินาศ กลายเป็นเงาโลหิตโผบินไปทั่วท้องฟ้า เบื้องหลังนั้นมีแสงสีเขียวขจีเข้าต้านกระบี่เนตรโลหิตไว้ ทั้งสองพันตูกันไปมา แท้จริงแล้วคือหงเยี่ยนที่จู่โจมธรรมราชันเซวียนหยวนอย่างกะทันหัน ซึ่งธรรมราชันเซวียนหยวนตื่นตัวจึงป้องกันการจู่โจมสายฟ้าแลบของนางไว้ได้