กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 318 ตอนที่ 318 โปรดผู้มีวาสนา (ตอนท้าย)
“เมื่อครู่บรรพจารย์เรียกเจ้าไป เพื่อให้เจ้านำศาสตราวิเศษชิ้นนี้ไปให้คนนอกงั้นหรือ?”
ภายในตำหนักมารอสุรานั้นสวยงามตระการตา แม้จะตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ทะเลโลหิตนับหมื่นลี้ ทว่ากลับมีไข่มุกและหยกล้ำค่าที่เปล่งประกายเจิดจ้า บรรพจารย์แม่น้ำยมโลกถือกำเนิดขึ้นจากทะเลโลหิต ภายในทะเลโลหิตอันไร้ขอบเขตนี้ หยดเลือดทุกหยดล้วนเชื่อมโยงกับจิตใจของเขา หรือกล่าวได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา พลังเวทและพลังอิทธิฤทธิ์จึงกว้างใหญ่ไพศาล
ชั้นล่างสุดของทะเลโลหิตกลับเป็นพื้นที่ว่างเปล่า ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าอสูรศึก ในนั้นไม่มีเลือดแม้แต่หยดเดียว ทะเลโลหิตทำหน้าที่เพียงหมุนวนอยู่เบื้องบน เป็นปราการธรรมชาติที่คอยปกป้องเผ่าอสุรา