0258

⬢⬢⬢

ตอนที่ 258 เหล่าจื่อโปรดหู (ตอนต้น)

มองเห็นประตูสวรรค์ทักษิณแต่ไกล ส่องประกายสีทองอร่าม ตึกระฟ้าวิมานหยก สรรพสิ่งดูยิ่งใหญ่ตระการตา แสงรัศมีนับร้อยล้านสาดส่อง ระฆังเตือนภัยดังไม่ขาดสาย เสียงก้องกังวานไล่เลี่ยกัน ราวกับว่าทั่วทั้งแดนสวรรค์สามารถได้ยิน กระทั่งเมฆเซียนที่ล่องลอยอยู่ใต้ฝ่าเท้าซึ่งดูคลุมเครือแต่กลับมีเนื้อแท้ราวกับของจริงยังถูกระฆังเตือนภัยสั่นจนสั่นคลอนและม้วนตัว คลื่นทะเลเมฆม้วนตัวเป็นเกลียวสูงหลายพันวาพุ่งเข้าปะทะใบหน้า จนโจวชิงถูกกลืนหายเข้าไปในนั้น ปราณวิญญาณอันบริสุทธิ์ท่ามกลางเมฆเซียนทำให้โจวชิงรู้สึกสดชื่น เมฆเซียนที่ม้วนผ่านกายไปได้ยินเพียงเสียงแต่ไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์รอบข้างได้เลย ราวกับคนหลงอยู่ในหมอกหนา รอบกายมีเพียงสีขาวโพลน

เด็กในอ้อมแขนหลังจากถูกโจวชิงตวาดใส่เสียงดังว่าไม่รู้จักกตัญญูก็เลิกร้องไห้และสงบลง ดวงตาสีดำสนิททั้งสองข้างกลอกไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน แฝงไปด้วยความเฉลียวฉลาดท่ามกลางกลิ่นอายวิญญาณ ไม่เหมือนกับเด็กที่อายุยังไม่ถึงหนึ่งขวบเลยแม้แต่น้อย