0259

⬢⬢⬢

ตอนที่ 259 เหล่าจื่อแปรชาวหูเป็นพุทธะ (ตอนปลาย)

ช่างเป็นสวรรค์เสวียนตูน่าอัศจรรย์ ทิวเขาสวยงามตระการตา ทัศนียภาพแปลกตาน่าชม น้ำตกและลำธารไหลรินดั่งเศษหยกกระจัดกระจาย ผาหินสูงชันมากมายยื่นออกมา สายน้ำดุจม่านมุกทิ้งตัวลงมา ข้างโขดหินริมสระน้ำตกหลายแห่งมีการสร้างกระท่อมไม้ไผ่ขึ้นไว้อย่างเรียบง่ายและงดงาม นักพรตเดินกันเป็นกลุ่มสองสามคน บ้างกำลังล้างเท้าอยู่ริมลำธาร บ้างกำลังประลองหมากล้อมอยู่บนโต๊ะหินใต้ต้นไม้ใหญ่ หรือบ้างกำลังถือม้วนคัมภีร์เต๋าอ่านอย่างเพลิดเพลิน

มีศิษย์เด็กชายหญิงชุดขาวกางเกงขาว ถือตะกร้าดอกไม้เดินร่อนไปมาระหว่างหุบเขาเพื่อเก็บสมุนไพร มีนักพรตหนุ่มแบกจอบขุดดินกำลังปลูกไม้ผลและดอกไม้แปลกตาอยู่ข้างลำธาร

ยิ่งไปกว่านั้น ตามลำธารสายเล็กๆ ที่คดเคี้ยวไหลรินนั้น มีโขดหินเขียวขจีแบนราบโผล่พ้นน้ำออกมา สายน้ำไหลผ่านใต้โขดหินเหล่านั้นเป็นระยะ มีปลาเงินตัวเล็กๆ กระโดดขึ้นมาบ้างเป็นครา นักพรตท่านหนึ่งในชุดโบราณแปลกตากำลังนอนเท้าเปล่าเหยียดยาวอยู่บนโขดหินกลางลำธาร หนุนม้วนคัมภีร์ต่างหมอนนอนหลับปุ๋ย

ทั่วทั้งสวรรค์เสวียนตูหาได้งดงามตระการตาเหมือนแดนเซียนที่เต็มไปด้วยแสงรัศมีนับล้านไม่ และไม่ได้อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมแปลกประหลาด มีมังกรสวรรค์โอบล้อม หรือเหล่าเซียนหญิงโปรยดอกไม้เหมือนในแดนสุขาวดีแต่อย่างใด

เพียงแต่เผยให้เห็นถึงบรรยากาศอันผ่อนคลาย ทำให้ผู้ที่ย่างกรายเข้าไปรู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง จิตใจทั้งหมดราวกับถูกปลดปล่อยออกไปจนสิ้น ไม่มีความหวาดกลัวหรือความกังวลใดๆ