เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 257 ชะตาสวรรค์เป็นเช่นไร? (ตอนจบ)
แม้ดวงจิตยุงจะระเบิดกายเนื้อทิ้งไปแล้ว แต่สำหรับยอดฝีมือเช่นเขา ตราบใดที่ดวงจิตเทวะยังไม่ดับสูญ ย่อมสามารถรวบรวมปราณฟ้าดินมาสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่ได้ทุกเมื่อ เพียงแต่กายเนื้อที่สร้างขึ้นใหม่นั้นย่อมไม่แข็งแกร่งเท่าเดิม ทว่าก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น หากใช้เวลาสักพักเพาะบ่มตบะ ก็สามารถฟื้นฟูคืนสภาพเดิมได้อย่างง่ายดาย
คำกล่าวที่ว่า “ในถ้ำเพียงเจ็ดวัน โลกภายนอกผ่านนับพันปี” นั้นเป็นความจริง ผู้บำเพ็ญเต๋าเข้าฌานเพ่งพินิจลึกซึ้งนั่งอยู่ในถ้ำพำนักเพียงคราเดียวก็ผ่านไปหลายสิบหรือร้อยปีแล้ว ในสายตาของพวกเขาเองกลับเหมือนเพียงงีบหลับไปชั่วครู่ สำหรับเซียนแล้ว สิ่งที่ขาดแคลนน้อยที่สุดก็คือเวลานั่นเอง
ดวงจิตยุงกำลังลำพองใจ แม้ลวี่ต้งปินจะเป็นศิษย์สำนักไท่ชิงที่ผู้อื่นไม่กล้าแตะต้อง แต่ดวงจิตยุงกลับไม่เกรงกลัว เขาฟังธรรมในวังหนี่ว์วามานานหลายปี รู้จักกับเผ่าอสูรยุคบรรพกาลจำนวนมากที่มาฟังธรรมด้วยกัน แม้แต่ศิษย์เด็กและเซียนหญิงในวังหนี่ว์วาก็ยังนับถือเป็นพี่น้องหญิงสาวกันหลายคน ครั้งนี้ที่ออกมามิใช่เพราะราชโองการของพระแม่หนี่ว์วา แต่เป็นการตอบรับคำเชิญของผู้ยิ่งใหญ่ท่านหนึ่งเพื่อมาทำภารกิจสังหารผู้คนชิงทารกนี้