0216

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216 สยบอสูรร้าย (ตอนจบ)

“แท้จริงเป็นเจ้าที่ดินและเทพภูผาแห่งภูเขาวายุทมิฬของข้า พวกเจ้าเป็นถึงเทพแห่งยมโลก ส่วนข้าเป็นเซียนหลุดพ้นจากเคราะห์กรรม เสวยสุขนิรันดร์ ต่างคนต่างอยู่ไม่รุกล้ำน้ำบ่อหน้า เหตุใดจึงบุกมาถึงประตูเขาก่อเหตุรุนแรง สังหารอสูรเฝ้าประตูของข้า โทษของพวกเจ้ามิอาจอภัย รีบลงมาน้อมรับความตายเสียแต่โดยดี จะได้ไม่ต้องทนทุกข์ทนทรมานกับการถูกถลกหนังดึงเส้นเอ็น!”

มังกรพิษมองซากศพเบื้องหน้าด้วยความโกรธจัด มันชี้ง้าวใหญ่ไปทางเทพภูผาแล้วก่นด่าเสียงดัง

หากวัดกันที่ขุมกำลัง เทพภูผาและเจ้าที่ดินเป็นเพียงเทพยมโลก ส่วนมังกรพิษนั้นเป็นเซียนที่ผ่านทัณฑ์สวรรค์มาถึงเก้าประการ เมื่อเทียบกันแล้วมังกรพิษย่อมแข็งแกร่งกว่าหลายเท่า ยามปกติแม้มันจะยึดภูเขาวายุทมิฬไว้ก่อเหตุชั่วร้ายและสังหารผู้คน เทพภูผาและเจ้าที่ดินก็ไม่กล้าหาเรื่องมัน แต่ทว่าวันนี้มีโจวชิงหนุนหลัง เทพภูผาจึงเหิมเกริมและเจ้าที่ดินก็มีความกล้า พวกเขาจึงกล้าบุกมาสังหารอสูรน้อยถึงถิ่น

มังกรพิษเองก็มีความกังวลอยู่บ้าง อีกฝ่ายเป็นถึงเทพยมโลก แม้ฝีมือจะไม่เท่าไรแต่ก็มิอาจสังหารทิ้งได้โดยง่าย หากยมบาลกริ้วโกรธส่งทหารผีมาบุกรุกคงเป็นปัญหาไม่น้อย