0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 เทวาผีหลานเสิน (ตอนปลาย)

“เจ้าว่าอย่างไรนะ?”

ธรรมราชันเซวียนหยวนลงมือโหดเหี้ยมทันที เขาบังคับอสูรสวรรค์ทั้งแปดตัวขย้ำร่างของราชันหมีพลังมหึมาจนเนื้อหลุดรุ่ย หากมิใช่เพราะความมหัศจรรย์ของธงวิญญาณเร้นกระดูกขาว และปราณวิญญาณอสูรที่หนาแน่นรอบกายของราชันหมีพลังมหึมา ร่างเนื้อของมันคงถูกฉีกกระชากจนแหลกละเอียดไปนานแล้ว ถึงกระนั้นมันยังเจ็บปวดจนร้องโหยหวนและตะโกนสั่งให้หยุดมือซ้ำ ๆ

อาวุธเวทของเวินหลานซินและนักพรตเฒ่าจี๋อินไม่สามารถเข้าใกล้ตัวได้ ทำได้เพียงต่อสู้กับควันเย็นนับหมื่นสายและกลุ่มก๊าซดำนับพันที่พุ่งออกมาจากธงกระดูกขาวที่วงนอกเท่านั้น แสงสีทองและสีน้ำเงินปะทะกัน เศษน้ำแข็งกระจัดกระจาย งดงามตระการตายิ่งนัก ทว่ากลับทะลวงผ่านแนวป้องกันของกำแพงน้ำแข็งไปไม่ได้ มีเพียงคางคกอสูรที่เรียกยอดเขาออกมาทุ่มใส่ ทุกครั้งที่กระแทกจะเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ทำให้ราชันหมีพลังมหึมาพ่นเลือดออกมาอีกหลายคำ