เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 เทวาผีหลานเสิน (กลาง)
วรยุทธ์ที่โจวชิงฝึกฝนและต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติในมือสอดประสานกันอย่างสมบูรณ์โดยแท้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยการหลอมบูชาแม้แต่น้อย ราวกับว่ามันถือกำเนิดขึ้นเพื่อเป็นหนึ่งเดียวกับเขาโดยธรรมชาติ เมื่อนำมาใช้งานแน่นอนว่าย่อมไหลลื่นและเชื่อมจิตวิญญาณได้อย่างอิสระ ไร้ซึ่งร่องรอยตำหนิ หากเทียบกับอาวุธวิเศษผนึกเทพชิ้นอื่น ๆ ที่ตกอยู่ในมือของโจวชิง พลังของมันเรียกได้ว่าเหนือกว่าไม่รู้กี่เท่า แม้ว่าเนื่องด้วยปัญหาตบะบำเพ็ญของตนจะยังไม่สามารถแสดงอานุภาพที่แท้จริงของต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติในสมัยที่เคยสยบแผ่นดินได้ แต่ในด้านการควบคุมพลังของอาวุธวิเศษนี้ โจวชิงกลับทำได้อย่างเหมาะสมพอดี
ด้วยเหตุนี้เอง โจวชิงจึงไม่รู้สึกสนใจในอาวุธวิเศษชิ้นอื่นอีกต่อไป จะมีอาวุธวิเศษชิ้นใดเล่าที่จะต้านทานการปัดกวาดเพียงครั้งเดียวของต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัตินี้ได้? โจวชิงรู้สึกพึงพอใจและทะนงตนในใจ ต่อให้ไม่ใช้วิชากายทองธรรมลักษณ์ แต่เพียงอาศัยกายเนื้อและต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติในมือ โจวชิงก็ไม่เกรงกลัวยอดฝีมือใดในใต้หล้าอีกแล้ว