เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 168 พระสูตรแท้สามคัมภีร์
เมื่อเห็นโจวชิงคว้าเอาอสูรสวรรค์ออกมา บรรพชนเทพครามก็เป็นคนตาถึง ถึงแม้จะถูกโจวชิงใช้เพลิงมารเผาจนพลังต้นกำเนิดบาดเจ็บสาหัส แต่คนผู้นี้เจ้าเล่ห์อย่างยิ่ง ย่อมต้องเก็บงำฝีมือเอาไว้บ้าง ซึ่งโจวชิงก็ทราบดีและไม่อยากบีบบังคับจนเกินไป เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าหมอนี่ต้อนจนมุมแล้วเกิดบ้าคลั่งทำเรื่องโง่เขลาอย่างการระเบิดดวงจิตเทวะ
ถึงแม้ภายใต้ค่ายกลของโจวชิง ดวงจิตเทวะของนักบำเพ็ญทั่วไปจะขยับไม่ได้และไม่มีทางระเบิดดวงจิตตนเองได้โดยสิ้นเชิง แต่บรรพชนเทพครามเป็นเทพหยินแห่งยมโลก โจวชิงจึงไม่แน่ใจนักและไม่อาจมองเขาเป็นนักบำเพ็ญทั่วไปได้ มิเช่นนั้นหากกลายเป็นตักน้ำด้วยตะกร้าที่สูญเปล่าไปเสียเปล่าๆ เขาจึงควรเค้นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ออกมาจากปากของเจ้าหมอนี่เสียก่อน
เพียงบรรพชนเทพครามเข้าสิงสู่ร่างอสูรสวรรค์ โจวชิงย่อมมีวิธีที่ดีกว่าในการควบคุมเขา หากมีความคิดกระด้างกระเดื่องเพียงเสี้ยวเดียว ก็จะทำให้เขาทุกข์ทรมานจนอยู่ไม่สู้ตาย แม้แต่จะตายก็ไม่อาจทำได้ ต้องยอมเป็นนักเลงรับใช้และทาสของโจวชิงโดยดุษณี
ด้านหนึ่งคือเพลิงมารกลั่นวิญญาณให้กายเทพดับสูญ อีกด้านคือการได้เข้าสิงร่างอสูรสวรรค์จนพลังวิชาแกร่งกล้าขึ้น หากไม่ใช่คนโง่ โจวชิงเชื่อว่าบรรพชนเทพครามย่อมต้องตัดสินใจเลือกทางที่ถูกต้อง