กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 121 อย่าไล่ตามศัตรูจนตรอก
ยามอรุณของวันถัดมา ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง ค่ายใหญ่หานซานก็พลันยุ่งเหยิงโกลาหล กองทัพใหญ่สองแสนนายแบ่งออกเป็นสามสาย จักเคลื่อนทัพพร้อมกันในวันนี้ ทัพทั้งสามสายจักบรรลุถึงนอกเมืองเหวินอันพร้อมเพรียงกันในยามเย็น ก่อตัวเป็นวงล้อมโอบล้อมกองทัพโม่เป่ยไว้ นี่เป็นแผนการที่ลั่วจิ่นอวี๋และเหล่านายพลผ่านการอนุมานซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเคาะสรุป ใช้ข้อได้เปรียบด้านจำนวนคนของกองทัพติ้งซีและข้อได้เปรียบทางชัยภูมิของเมืองเหวินอัน บดขยี้กองทัพโม่เป่ยให้แตกพ่ายในคราเดียว
ลั่วจิ่นอวี๋ยืนอยู่หน้ากระโจม บัญชาการมองดูกองกำลังที่กำลังรวมพลอยู่แต่ไกล แสงอรุณส่องลอดมาจากหลังสันเขาทางทิศตะวันออก ชะโลมค่ายทหารทั้งหลังด้วยสีทองจาง ๆ ชั้นหนึ่ง นางมิได้หลับมิได้นอนตลอดหนึ่งราตรี ทว่าจิตใจยังคงกระปรี้กระเปร่ายิ่งนัก
“ชายาซื่อจื่อ!” เสียงของคนหนุ่มแว่วมาจากด้านหลัง แฝงความตื่นเต้นที่สะกดไว้ไม่อยู่หลายส่วน