ตอนที่ 120 กระบี่ของนาง สังหารคนได้

ตอนที่ 120 กระบี่ของนาง สังหารคนได้

ยามที่เหล่าเซี่ยเบียดเสียดออกมาจากฝูงชน ในมือก็มีกระบี่เพิ่มมาเล่มหนึ่งแล้ว รูปแบบของกระบี่เล่มนั้นแตกต่างจากบรรดากระบี่ยาวมาตรฐานที่วางเรียงรายอยู่ในลานประลองอย่างสิ้นเชิง ฝักกระบี่เรียบง่ายโบราณ บนตัวฝักไร้ซึ่งลวดลายประดับประดาอันเกินเลยใด ๆ มีเพียงรอยริ้วลายไม่กี่สายที่ถูกกาลเวลาขัดถูจนขึ้นเงา เขากระดกโยนกระบี่ข้ามศีรษะผู้คนออกไป ข้ามระยะทางอันห่างไกล กระบี่วาดเป็นเส้นโค้งสายหนึ่งกลางอากาศ พุ่งบินตรงมาทางลั่วจิ่นอวี๋

ฝูงชนส่งเสียงร้องอุทานขึ้นมาคราหนึ่ง

ลั่วจิ่นอวี๋มิได้หันศีรษะกลับไปแม้แต่น้อย นางยื่นมือออกไปคว้า ก็กุมด้ามกระบี่ไว้ได้อย่างมั่นคง กิริยาเฉียบขาดหมดจด ราวกับด้านหลังมีดวงตางอกเงย นางก้มหน้ากวาดสายตามองกระบี่ในมือแวบหนึ่ง มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย กระบี่ประจำกายของท่านอ๋องผู้เฒ่า นางย่อมจำได้ ก่อนออกศึก มีดสั้นเล่มนั้นที่ท่านอ๋องผู้เฒ่าให้เซี่ยจงส่งมอบต่อนางนั้นนางรับไว้ ทว่ากระบี่เล่มนี้นางกลับมิได้นำติดตัวมา คิดไม่ถึงเลยว่าเหล่าเซี่ยจะแบกกระบี่เล่มนี้จากเมืองหลวงรอนแรมมาตลอดทางจนถึงด่านชายแดน

“ซานเหนียง ใช้เล่มนี้!” เหล่าเซี่ยตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่งท่ามกลางฝูงชน ท่าทางยิ้มแย้มกะล่อนนั่น หากคนไม่รู้ความคงนึกว่าเขามาส่งน้ำชาเสียอีก