กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 เจ้ายังมีมารยาทเสียจริง
ณ ลานว่างมุมตะวันตกเฉียงเหนือของค่ายทหาร กองไฟกำลังลุกโชนอย่างคึกคัก แสงอัคคีสีส้มแดงสาดส่องใบหน้าของทุกคนโดยรอบจนวูบวาบสว่างสลับมืด ลั่วจิ่นอวี๋มองเห็นผู้คนเบียดเสียดยัดเยียดอยู่ตรงนั้นแต่ไกล อย่างน้อยก็มีคนนับร้อยล้อมกันเป็นวงกลมขนาดใหญ่ มีคนตะโกนสุดเสียงว่า “ด้านหลัง ๆ” มีคนตบขาพลางทอดถอนใจด้วยความเสียดาย ทั้งยังมีคนส่งเสียงโห่ร้องเฮฮา นางหยุดฝีเท้า พรุ่งนี้กองทัพใหญ่จำต้องเคลื่อนพลแล้ว คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายสำหรับการพักฟื้นฟู เหล่าทหารหาญมาชุมนุมกันอย่างครึกครื้นเช่นนี้ ย่อมเป็นเรื่องปกติธรรมดา