ตอนที่ 118 กองทัพติ้งซี ไร้คนแล้วจริงหรือ

ตอนที่ 118 กองทัพติ้งซี ไร้คนแล้วจริงหรือ

ผู้ใดต่างก็จับจ้องเมืองเหวินอัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอูหลี่ซูหย่า เมื่อมองออกไปจากกระโจมแม่ทัพ หัวเมืองสีเทาตุ่นแห่งนั้นเปรียบประดุจกระดูกชิ้นหนึ่งที่แทะไม่เข้า ขวางตระหง่านอยู่บนเส้นทางที่ต้องผ่านในการรุกคืบของเขา เขาเฝ้ามองมันมาหลายวันแล้ว มองตั้งแต่อาทิตย์อุทัยจวบจนอาทิตย์อัสดง มองจากอาทิตย์อัสดงจนดวงดาราลอยเด่นเต็มผืนทุ่งหญ้า ความสูงของกำแพงเมืองทุกหนึ่งชุ่น ตำแหน่งของใบเสมาทุกแห่ง กระทั่งชั่วยามที่กองทหารรักษาเมืองบนกำแพงผลัดเวร เขาก็จดจำจนขึ้นใจ

เขาหวนนึกถึงสองเมืองก่อนหน้านี้ที่ตีแตก นายพลรักษาเมืองช่างเปราะบางเกินกว่าที่คาดคิดไว้ คนหนึ่งเพียงได้ยินเสียงเกือกม้าก็ละทิ้งเมืองหนีเอาตัวรอด อีกคนยืนอยู่บนกำแพงเมืองไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็ถูกเกาทัณฑ์ไร้นายยิงใส่ ในเมืองขาดผู้นำ เพียงหนึ่งราตรีก็เกิดความโกลาหล ยามที่ข่านหนุ่มควบอาชาคู่ใจย่ำผ่านประตูเมือง ใต้กีบม้าเหยียบย่ำลงบนเกราะที่แม่ทัพรักษาเมืองของต้าโจวทิ้งไว้ เขาไม่แม้แต่จะก้มลงมองสักนิดเดียว