กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 ชายาซื่อจื่อกล่าวว่า จงรักษาเมืองเหวินอัน
ลั่วจิ่นอวี๋บอกว่ามีคนไปสืบข่าวทางโม่เป่ยแล้ว ทว่ามิได้บอกว่าเป็นผู้ใด แม่ทัพหลี่ไม่เอ่ยถาม พวกเขาย่อมไม่กล้าถามเช่นกัน ทว่าเพียงอยู่ร่วมกันไม่กี่วัน กองทัพติ้งซีก็ล่วงรู้ว่าชายาซื่อจื่อสมกับที่เป็นชายาซื่อจื่อแห่งจวนติ้งซีอ๋อง ไม่ว่าจะเป็นตำราพิชัยสงคราม กลยุทธ์ศึก หรือการเดินทัพจับศึกล้วนมีความเห็นเป็นของตนเอง แม้กระทั่งคำพูดที่แม่ทัพหลี่เอ่ยขึ้นมาเป็นครั้งคราวแล้วพวกเขาไม่เข้าใจ ชายาซื่อจื่อก็ยังสามารถต่อบทสนทนาได้ประปราย ทั้งยังชี้ตรงเข้าจุดสำคัญ ด้วยเหตุนี้ แม่ทัพหลี่และเฉินว่านเฉวียนรวมถึงขุนศึกเฒ่าเหล่านี้ต่างพากันเอ่ยชม ว่าชายาซื่อจื่อเพียงแค่ขาดประสบการณ์ ทว่าชี้แนะเพียงนิดก็กระจ่างแจ้ง พลันหันไปมองเจ้าหนูทั้งหลายในค่ายทหารด้วยความเคืองใจที่ไม่อาจเคี่ยวเข็ญให้ได้ดั่งใจ ที่น่าโมโหยิ่งกว่าคือ คนที่ชายาซื่อจื่อพามาด้วยซึ่งดูบอบบางอ่อนแอ ซ้ำยังมีชื่อสุภาพอ่อนช้อยอย่างเซี่ยเจียเฉินผู้นั้น กลับตามความคิดของพวกแม่ทัพหลี่ทันเช่นกัน ช่างเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่งจริง ๆ