กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 113 การประลองไหวพริบ
ความเร็วในการปะทุของศึกสงคราม รวดเร็วยิ่งกว่าที่ทุกคนคาดการณ์ไว้เสียอีก
วันที่ยี่สิบเก้าเดือนเจ็ด ข่าวการรุกรานของโม่เป่ยส่งมาถึงเมืองหลวง ประจวบเหมาะกับช่วงที่การว่าราชการยามเช้าเพิ่งเลิกพอดี หน่วยสอดแนมผู้ส่งสารขี่ม้าจนตายไปสามตัว ควบตะบึงจากชายแดนเหนือมุ่งตรงสู่เมืองหลวง ยามเข้าประตูเมืองลำคอก็แหบแห้งไปหมดแล้ว ทั้งร่างพลัดตกจากหลังม้าล้มกระแทกพื้น ทว่ายังคงกำรายงานทางทหารบนหลังไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด งัดอย่างไรก็ไม่ออก เกาอู๋ยงนำรายงานทางทหารขึ้นถวายบนโต๊ะทรงงานด้วยตนเอง ฮ่องเต้คลี่ออกดู สีพระพักตร์พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เหล่าเสนาบดีในโถงที่ยังไม่ทันแยกย้ายเห็นสีพระพักตร์ของพระองค์ ต่างก็พากันเงียบกริบ พระองค์กดรายงานทางทหารลงบนโต๊ะ ทรงนิ่งเงียบอยู่นาน เอ่ยเพียงประโยคเดียวว่า “เตรียมม้า เจิ้นจะไปจวนติ้งซีอ๋อง”
ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับเป็น ท่านอ๋องผู้เฒ่าได้เดินทางไปพักฟื้นที่ที่ดินไร่นาของตระกูลนอกเมืองตั้งแต่เมื่อวานซืนแล้ว สีพระพักตร์ของฮ่องเต้เปลี่ยนไปอีกครา สุดท้ายทรงเค้นถ้อยคำไม่กี่คำออกมาจากซอกพระทนต์ “ถ่ายทอดราชโองการ เรียกตัวชายาซื่อจื่อเข้าวัง”