ตอนที่ 111 เหตุผลไม่เคยขึ้นอยู่กับตัวเหตุผล แต่อยู่ที่ใครเป็นคนพูด

ตอนที่ 111 เหตุผลไม่เคยขึ้นอยู่กับตัวเหตุผล แต่อยู่ที่ใครเป็นคนพูด

สิ้นเสียงของลั่วจิ่นอวี๋ ภายในห้องทรงพระอักษรพลันเงียบสงัดไปครู่หนึ่ง สีพระพักตร์ของฮ่องเต้แปรเปลี่ยนไปมาอยู่หลายครา เนิ่นนานทีเดียวกว่าพระองค์จะคืนสติกลับมาได้ สายพระเนตรอันซับซ้อนจับจ้องไปยังสตรีที่ยืนหลังตรงตระหง่านอยู่กลางโถง นางสวมชุดขี่ม้า ที่เอวสะพายกระบี่สั้น ดูแปลกแยกไม่เข้ากับโถงตำหนักอันหรูหราโอ่อ่าแห่งนี้ ทว่ากลับยิ่งคล้ายกระบี่ที่ชักออกจากฝักมากกว่าผู้ใดในโถงแห่งนี้เสียอีก

พระองค์ทรงไม่แน่พระทัยจริง ๆ แล้ว การที่จวนติ้งซีอ๋องเปิดเผยไพ่ตายออกมาอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนี้ ข่าวสารไวกว่าในวัง ล่วงรู้มากกว่าในวัง ซ้ำยังกล้าส่งมาถึงเบื้องพระพักตร์โดยตรง แท้จริงแล้วมีความหมายอย่างไรกันแน่ หากจะตรัสว่าจวนติ้งซีอ๋องคิดจะแตกหักกับพระองค์ในยามนี้ พระองค์ย่อมไม่เชื่อ คนอย่างท่านอ๋องผู้เฒ่านั้น พระองค์ทรงเข้าใจดี ยึดมั่นในมรรคแห่งความจงรักภักดีต่อองค์ราชันมาตลอดชั่วชีวิต สิ่งที่สลักลึกเข้ากระดูกดำเยี่ยงนั้น ย่อมไม่มีทางเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเพียงเพราะได้รับความอยุติธรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่หากจะตรัสว่าจวนติ้งซีอ๋องเพียงแค่อยากมอบสถานการณ์ศึกและอยากยกทัพไปรบอย่างบริสุทธิ์ใจ เช่นนั้นไฉนจึงต้องส่งชายาซื่อจื่อที่ยังอยู่ระหว่าง “ล้มป่วย” ผู้นี้เข้าวังมาด้วยตนเอง ส่งที่ปรึกษาสักคนมายื่นฎีกาตามอำเภอใจไม่ได้เชียวหรือ ไฉนต้องเป็นสตรีผู้นี้ เจาะจงว่าต้องเป็นนาง