ตอนที่ 110 เข้าวังวันนี้ เพื่อขอนำกองทัพติ้งซีออกศึก

ตอนที่ 110 เข้าวังวันนี้ เพื่อขอนำกองทัพติ้งซีออกศึก

ภายในห้องหนังสือของจวนติ้งซีอ๋อง บรรยากาศหนักอึ้งตึงเครียดยิ่งกว่าวันวาน ท่านอ๋องผู้เฒ่าเอนกายพิงเก้าอี้ไท่ซือ ใบหน้าซีดเผือดโรยรา มือที่กำรายงานลับซึ่งเพิ่งส่งมาถึงแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด กระดาษแผ่นนั้นถูกเขาขยำจนยับย่น ทว่าตัวอักษรด้านบนกลับแจ่มชัดจนบาดตาบาดใจ——การศึกที่โม่เป่ยเปิดฉาก ปะทะย่อยสองครา กองทัพเก้าชายแดนที่ถูกเกณฑ์มาจากแผ่นดินชั้นในอย่างรีบเร่งกลับแตกพ่ายไม่เป็นท่าตั้งแต่แรกสัมผัส บาดเจ็บล้มตายร่วม 10,000 นาย นายพลผู้นำทัพเป็นเพียงขุนนางฝ่ายบุ๋นวัยกลางคนที่ไม่เคยประมือกับชาวโม่เป่ยมาก่อน อาศัยว่ามีคนหนุนหลังในกรมกลาโหม จึงแย่งชิงโอกาส “สร้างผลงาน” นี้มาได้ ผลสุดท้ายเมื่อขึ้นสู่สมรภูมิ แม้แต่เงาของทัพศัตรูยังมองไม่ชัดถนัดตา ก็ถูกกองทหารม้าหุ้มเกราะของโม่เป่ยบุกทะลวงจนแตกพ่ายกระจัดกระจาย

“10,000 คน” น้ำเสียงของท่านอ๋องผู้เฒ่าแผ่วเบายิ่งนัก เบาราวกับใบไม้แห้งปลิดปลิวร่วงลงสู่ผิวน้ำ “คนที่มีเลือดเนื้อมีชีวิต 10,000 คน ต้องมลายหายไปเช่นนี้” เขาหลับตาลง ลูกกระเดือกขยับไหวเล็กน้อย กล้ามเนื้อบนใบหน้าที่สลักเสลาด้วยร่องรอยกาลเวลาและกรำลมฝนกระตุกไหวเบา ๆ