กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 106 ใต้หล้านี้ แซ่เซียว มิใช่แซ่เซี่ย
วันแรกหลังการแพร่สะพัดของข่าวสาร เมืองหลวงคล้ายถูกกระชากปลุกให้ตื่นจากภวังค์หลับใหลอย่างรุนแรง
ฟ้ายังสางไม่เต็มที่ บนเพิงน้ำชาในตลาดตะวันออกก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนแล้ว ยามปกติเวลานี้ บนเพิงน้ำชามีเพียงวาณิชสัญจรที่ตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อเร่งเดินทางไม่กี่คนกับเจ้าหน้าที่เก็บถังอุจจาระ ทว่าวันนี้แม้แต่โคนกำแพงก็ยังมีคนนั่งยอง ๆ กันแน่นขนัด พนักงานชงชาถือการองทองแดงพวยยาวแทรกกายไปมาท่ามกลางฝูงชน เท้าสะดุดขาที่ยื่นออกมาตั้งหลายครา เกือบจะทำกาน้ำชาตกแตกเสียแล้ว
“ได้ยินหรือยัง ทางฝั่งโม่เป่ยกำลังจะบุกมาแล้ว!”
“ใช่เพียงแค่โม่เป่ยเสียที่ไหน! แดนเหนือก็วุ่นวายแล้วเช่นกัน! ขนาบตีสองด้าน ศึกนี้จะรบอย่างไรเล่า”
“ลูกเขยข้าทำงานอยู่ในกรมกลาโหม เมื่อคืนส่งข่าวออกมา บอกว่าราชสำนักร้อนรนจนหมุนเคว้ง ทว่าจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่มีแผนการรับมืออันใดเลย!”
ข่าวลือลุกลามราวกับโรคระบาด ผู้ที่ตื่นตระหนกก่อนเป็นกลุ่มแรกคือบรรดาพ่อค้าเหล่านั้น