ตอนที่ 100 กลับเมืองหลวง

ตอนที่ 100 กลับเมืองหลวง

วันใหม่เริ่มต้นขึ้นจากควันไฟในครัว

ฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่ ในห้องครัวก็มีเสียงความเคลื่อนไหวแว่วมา ฟืนไม้ส่งเสียงปะทุดังกังวาน เสียงตะหลิวผัดพลิกดังขึ้นขาด ๆ หาย ๆ ผสมผสานกับกลิ่นหอมของซุปไก่ที่เล็ดลอดออกมาตามรอยแยกของหน้าต่าง ปลุกทั่วทั้งลานบ้านให้ตื่นขึ้น

ยามที่ลั่วจิ่นอวี๋ลืมตาขึ้น นอกหน้าต่างยังคงปกคลุมด้วยหมอกบางสีเทาอมฟ้า ผ้าห่มในห้องฝั่งตะวันออกพับไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เหล่าเซี่ยและเซี่ยหลานไม่อยู่แล้ว นางลุกขึ้นเดินไปริมหน้าต่าง มองเห็นเงาร่างหลายสายกำลังง่วนทำงานอยู่ในลานบ้าน

เหล่าเซี่ยนั่งยอง ๆ อยู่หน้าเตาคอยเติมฟืน เสื้อคลุมแพรสีแดงชาดชุดนั้นเปลี่ยนออกแล้ว วันนี้เขาสวมชุดผ้าหยาบสั้นสีครามที่ค่อนข้างเก่า แขนเสื้อพับขึ้นถึงท่อนแขน เผยให้เห็นข้อมือท่อนหนึ่งที่ถูกควันไฟรมจนแดงก่ำ เซี่ยหลานผ่าฟืนอยู่ด้านข้าง ขวานสับลงอย่างมั่นคงและแม่นยำ ท่อนไม้ปริแตกอย่างสม่ำเสมอ จัดเรียงเป็นกอง ป้าหลิ่วยืนอยู่หน้าเตา นำเนื้อไก่ที่เหลือจากเมื่อคืนลงหม้ออีกครั้ง ทั้งยังใส่ผักป่าที่เพิ่งเก็บมาใหม่ลงไปเคี่ยวจนเดือดปุด ๆ ส่วนกระทะอีกใบกำลังต้มโจ๊กสีขาว เมล็ดข้าวบานออกแล้ว ข้นเหนียวจนแทบจะตั้งตะเกียบได้