กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 56 ทางที่ดีที่สุดคือมีหมอเลื่องชื่อรักษาคืนชีวา
การลอบสนทนาในหนึ่งราตรีนั้น ณ ตรอกต้นไหว ราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
รุ่งเช้าวันถัดมา เซี่ยเยี่ยนชิงยังคงนั่งรถม้าคันเล็กที่ไม่สะดุดตาคันเดิมกลับมายังจวนอัครเสนาบดี สีหน้าซูบเซียว รอยคล้ำใต้ตาเข้มขึ้นอีกหลายส่วน แม้แต่ฝีเท้าที่ก้าวเดินยังแฝงไว้ด้วยความหนักอึ้ง บ่าวชราคนเฝ้าประตูเห็นเขาในสภาพนี้ก็ลอบถอนหายใจยาว — ท่านซื่อจื่อผู้นี้ ช่างควักหัวใจมอบให้คุณหนูใหญ่จนหมดสิ้นแล้วจริง ๆ
ภายในเรือนฟังหิมะ ทุกสิ่งดำเนินไปตามปกติ
ชิงไต้และสาวใช้ตัวน้อยสองคนนั่งปักผ้าอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน ระหว่างเข็มและด้ายสอดประสานก็มีเสียงพูดคุยแผ่วเบาดังขึ้นเป็นครั้งคราว น้ำเสียงถูกกดจนต่ำยิ่งนัก ด้วยเกรงว่าจะรบกวนผู้ที่กำลังพักฟื้นอยู่ภายในห้อง ภายในห้องมีกลิ่นหอมสมุนไพรอวลกรุ่น คนบนตั่งยังคงนอนนิ่งสงบ ผ้าห่มแพรคลุมถึงหน้าอก สีหน้าซีดขาว ลมหายใจแผ่วเบาเสียจนแทบมองไม่เห็น