เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 55 หย่งอันอ๋อง
ราตรีลึกสงัด ภายในเรือนเล็กแห่งตรอกต้นไหว เปลวเทียนสั่นไหววูบวาบ ทอดเงาร่างของคนทั้งสามลงบนผนัง ยาวสลับสั้นเป็นระลอก
ชุยเหวินหยวนฟังคำกล่าวเมื่อครู่ของเซี่ยเยี่ยนชิงจบ สีหน้าก็คลายลงเล็กน้อย กำลังจะเอ่ยปากพูดสิ่งใด ทว่ากลับเห็นเซี่ยเยี่ยนชิงลุกขึ้นยืนกะทันหัน เดินไปริมประตู เอียงหูสดับฟังอยู่ครู่หนึ่ง ยืนยันว่าภายนอกเรือนไร้ความเคลื่อนไหวใดแล้ว จึงเดินย้อนกลับมา หยุดยืนตรงหน้าน้าชายทั้งสอง สีหน้าเคร่งขรึมจริงจังขึ้นกว่าเมื่อครู่อีกหลายส่วน
“ท่านใหญ่ ท่านสาม” เสียงของเซี่ยเยี่ยนชิงกดต่ำยิ่ง ต่ำจนแทบมีเพียงพวกเขาสามคนที่ได้ยิน “ที่กล่าวไปเมื่อครู่เป็นเพียงประการหนึ่ง ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ผู้เยาว์จำต้องเปิดอกต่อท่านทั้งสองตามตรง”
หัวใจของชุยเหวินหยวนกระตุกวูบ สายตาพลันคมกริบขึ้นมาทันใด “เรื่องอันใด”
เซี่ยเยี่ยนชิงสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยช้า ๆ ว่า “เรื่องที่สันเขาวายุดำในวันนั้น มิได้เรียบง่ายดั่งที่โลกภายนอกเห็น จิ่นอวี๋นาง... แท้จริงแล้วในหนึ่งราตรีแรกที่ถูกจับตัวขึ้นเขา ก็หลุดพ้นจากพันธนาการได้ด้วยตนเองแล้ว”
ชุยเหวินหลานเบิกตากว้างอย่างกะทันหัน มองเขาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “อันใดนะ หลุดพ้นด้วยตนเอง เช่น... เช่นนั้นเหตุใดนางจึงไม่...”