กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 52 พระราชโองการลับเรียกเข้าวัง
ลั่วอวี้อิ๋งเดินออกมาจากเรือนฟังหิมะ ฝีเท้าเบาและเร็วขึ้นกว่าตอนมาไม่น้อย นางเดินผ่านประตูด้านข้าง สีหน้าโศกเศร้าอาดูรค่อย ๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความผ่อนคลายและกระหยิ่มใจที่ยากจะปกปิด
พอกลับมาถึงเรือนหลักของหวังซื่อ กลิ่นสมุนไพรยังคงตลบอบอวล หวังซื่อลุกขึ้นจากเตียงแล้ว กำลังนั่งอยู่บนเตียงเอนริมหน้าต่าง โดยมีหญิงรับใช้คอยปรนนิบัติป้อนรังนกหนึ่งถ้วย ครั้นเห็นลูกสาวกลับมา นางก็รีบกวักมือเรียก “อวี้อิ๋ง รีบมานั่งนี่เร็ว ได้พบพี่สาวเจ้าหรือไม่”
ลั่วอวี้อิ๋งนั่งลงข้างกายท่านแม่ รับน้ำชาที่หญิงรับใช้ยื่นส่งมาให้ จิบเบา ๆ คำหนึ่ง จึงกดเสียงต่ำเอ่ยว่า “พบแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่ พี่สาวนาง...”
นางชะงักไป สายตากวาดมองหญิงรับใช้ที่คอยปรนนิบัติอยู่ในห้อง หวังซื่อรู้ความหมายจึงโบกมือ “ออกไปให้หมดเถิด หากข้าไม่เรียกก็ไม่ต้องเข้ามา”