กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 53 ทำสิ่งใดให้เหลือทางรอด ไม่ยื่นด้ามให้เขาจับ
ยามสนธยาสลัวราง โคมไฟในวังเริ่มสว่างไสว เซียวจิ่งหมิงเดินตามเกาอู๋ยงผ่านประตูตำหนักหลายชั้น บันไดหินอ่อนขาวใต้ฝ่าเท้าสะท้อนประกายแสงเย็นเยียบภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวล ในใจเขาหวั่นวิตก อยากจะอ้าปากเอ่ยถามหลายคราว่าเหตุใดเสด็จพ่อจึงเรียกเข้าพบกะทันหัน ทว่าเมื่อมองใบหน้าที่นิ่งสนิทไร้ระลอกคลื่นของเกาอู๋ยงแล้ว สุดท้ายก็กลืนคำพูดกลับลงไป
ห้องทรงพระอักษรทางทิศตะวันออกของตำหนักเฉียนชิง เป็นสถานที่ที่ฮ่องเต้ใช้ตรวจฎีกาถวายและเรียกพบขุนนางใกล้ชิดเป็นประจำ เกาอู๋ยงหยุดฝีเท้าลงที่หน้าประตู หมุนตัวโค้งกายคารวะเซียวจิ่งหมิงเล็กน้อย น้ำเสียงไม่สูงไม่ต่ำ พอเหมาะพอเจาะ “องค์ชาย ฝ่าบาททรงรอท่านอยู่ด้านใน เชิญพ่ะย่ะค่ะ”
เขายื่นมือผลักประตูห้องออก ทว่าตัวเขาเองกลับเบี่ยงกายหลบไปด้านข้าง มิได้ก้าวเท้าเข้าไป
เซียวจิ่งหมิงสูดลมหายใจเข้าลึก จัดเสื้อผ้าอาภรณ์ให้เรียบร้อย แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไป