กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 51 เสแสร้งได้ไม่เลว
ยามที่รถม้าหยุดลงตรงหน้าประตูจวนอัครเสนาบดี ท้องฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่ หมอกยามเช้ายังมิทันสลายตัว ลั่วอวี้อิ๋งพยุงมือหญิงรับใช้ก้าวลงจากรถ นางเงยหน้าขึ้นมองกรอบประตูที่แสนคุ้นเคยนั้น ในใจพลันบังเกิดระลอกอารมณ์อันซับซ้อน ที่นี่เคยเป็นบ้านของนาง ทว่ายามนี้หวนกลับมา กลับกลายเป็น “แขก” ไปเสียแล้ว
บ่าวชราคนเฝ้าประตูเห็นว่าเป็นรถม้าของจวนองค์ชายใหญ่ จึงรีบกุลีกุจอต้อนรับเข้ามา ครั้นมองชัดเจนว่าผู้ที่ลงจากรถคือลั่วอวี้อิ๋ง บนใบหน้าพลันผุดแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะค้อมกายลงกล่าว “คุณหนูรองกลับมาแล้ว บ่าวชราผู้นี้ขอคารวะถามสารทุกข์ท่านขอรับ”
ลั่วอวี้อิ๋งพยักหน้าเล็กน้อย นำพาหญิงรับใช้เดินตรงมุ่งหน้าไปยังเรือนชั้นใน บ่าวไพร่ที่พานพบบนเส้นทางล้วนคำนับด้วยความเคารพ ทว่าสายตากลับอดมิได้ที่จะเหลือบมองมาที่นาง คุณหนูรองผู้นี้เพิ่งออกเรือนไปได้เพียงไม่กี่วัน ก็กลับเยี่ยมบ้านเดิมหลังแต่งงานด้วยฐานะชายารอง ยามนี้ยังกลับมาเพียงลำพัง ทั้งยังนำสิ่งของติดไม้ติดมือมาไม่น้อย ย่อมยากจะเลี่ยงมิให้ผู้คนคาดเดาไปต่าง ๆ นานา
นางตรงไปยังเรือนหลักของหวังซื่อก่อนเป็นอันดับแรก