ตอนที่ 34 ภาพลวง

ตอนที่ 34 ภาพลวง

ในช่วงเวลาที่หวังซื่อกำลังจัดเตรียมสำรับมื้อเที่ยง บ่าวชายผู้เฉลียวฉลาดก็สาวเท้าเร่งรีบไปเชิญอัครเสนาบดีลั่วแล้ว ผ่านไปราวหนึ่งถ้วยชา ใต้ระเบียงทางเดินพลันมีเสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงดังแว่วมา จากนั้น ลั่วเหวินหย่วนผู้เป็นอัครเสนาบดีลั่วจึงก้าวเท้าเดินเข้ามา

เขาสวมชุดลำลอง ใบหน้าซูบผอม ระหว่างคิ้วแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของผู้ที่อยู่ตำแหน่งสูงส่งมาเป็นเวลานาน ทั้งยังมีความเหนื่อยล้าที่ยากจะสังเกตเห็นอยู่อีกเสี้ยวหนึ่ง ครั้นเดินเข้ามาในห้องโถง อันดับแรกเขาก็ค้อมกายคารวะองค์ชายใหญ่ที่อยู่บนตำแหน่งเจ้าตระกูล “ขุนนางเฒ่าคารวะองค์ชายใหญ่พ่ะย่ะค่ะ การที่องค์ชายเสด็จมายังเรือนซอมซ่อแห่งนี้ ช่างทำให้เป็นเกียรติแก่กระหม่อมยิ่งนัก เมื่อครู่กระหม่อมจัดการเรื่องหยุมหยิมบางอย่างอยู่ในห้องหนังสือ จึงมารับเสด็จล่าช้า หวังว่าองค์ชายจะทรงอภัยพ่ะย่ะค่ะ” น้ำเสียงนอบน้อม ทว่าไม่ประจบไม่ถือตัว

องค์ชายใหญ่เซียวจิ่งหมิงจึงค่อยยืดกายขึ้นนั่งตรงเล็กน้อย พลางยกมือขึ้นเบา ๆ ในเชิงอนุญาต “อัครเสนาบดีลั่วเกรงใจไปแล้ว เป็นองค์ชายผู้นี้ที่มาอย่างกะทันหัน จนรบกวนความสงบของท่านอัครเสนาบดี” สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของลั่วเหวินหย่วนชั่วครู่ คล้ายกำลังสังเกตอารมณ์ความรู้สึกที่แท้จริงของข้ารับใช้ผู้กุมอำนาจล้นฟ้าในยามนี้