ตอนที่ 33 งานเลี้ยงกลับเหย้า

ตอนที่ 33 งานเลี้ยงกลับเหย้า

ลั่วจิ่นอวี๋เดินออกจากเรือนข้างด้านหลัง พลางยกมือปิดประตูห้องลงอย่างแผ่วเบา ตัดขาดกลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังเคียดแค้นภายในนั้น ใบหน้าของนางสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น ราวกับเพียงแค่ไปฟังคำพูดไร้สาระไม่สลักสำคัญสองสามประโยคทางด้านหลัง มีเพียงส่วนลึกในแววตาเท่านั้น ที่ประกายเย็นชาอันมองทะลุโลกีย์วิสัยควบแน่นเข้มขึ้นอีกหลายส่วน

พอกลับมาถึงห้องโถงหน้า บรรยากาศด้านในก็ไม่ได้แตกต่างจากเมื่อครู่เท่าใดนัก เซี่ยเยี่ยนชิงกำลังเล่าเรื่องที่ชานเมืองหลวงเพิ่งค้นพบตาน้ำแห่งหนึ่ง ชงชาได้เลิศล้ำยิ่งให้องค์ชายใหญ่ฟังอย่างกระปรี้กระเปร่า ทั้งยังเชื้อเชิญองค์ชายใหญ่ให้ไป “ลิ้มลอง” ร่วมกันในวันหน้า ท่าทางถอดแบบคุณชายเสเพลที่รู้เพียงการหาความสำราญมาไม่มีผิดเพี้ยน ส่วนองค์ชายใหญ่เซียวจิ่งหมิงนั้นเอนกายพิงพนักเก้าอี้กึ่งหนึ่ง มือข้างหนึ่งเท้าขมับ ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง สายตากวาดมองไปที่ประตูเป็นครั้งคราว

ครั้นเห็นลั่วจิ่นอวี๋กลับมาเพียงลำพัง ดวงตาเรียวยาวของเซียวจิ่งหมิงก็หรี่ลงเล็กน้อย หวังซื่อทอดสายตาไต่ถามมาในทันที โดยแฝงความตึงเครียดที่ยากจะสังเกตเห็นไว้