ตอนที่ 32 วาจาจากใจจริง อนาคตงดงามดั่งผ้าไหม

ตอนที่ 32 วาจาจากใจจริง อนาคตงดงามดั่งผ้าไหม

เรือนข้างด้านหลังเป็นห้องเล็กข้างห้องโถงกลางที่ใช้สำหรับพักผ่อนชั่วคราวหรือสนทนาลับ การตกแต่งเรียบง่าย มีเพียงหนึ่งโต๊ะสองเก้าอี้ และเตียงกุ้ยเฟยขนาดเล็กอีกหนึ่งตัว บานหน้าต่างปิดสนิท กั้นเสียงเอะอะแว่ว ๆ จากห้องโถงหน้าเอาไว้ด้านนอก กลับทำให้ที่นี่เงียบสงัดเป็นพิเศษ เงียบเสียจนได้ยินเสียงลมหายใจที่ค่อนข้างกระชั้นถี่ของลั่วอวี้อิ๋ง

ประตูห้องด้านหลังถูกลั่วอวี้อิ๋งใช้มือไพล่หลังดึงปิดเบา ๆ ด้วยตนเอง เสียงดัง “กริ๊ก” แผ่วเบาดังขึ้น

ลั่วจิ่นอวี๋ยืนนิ่ง มิได้รีบไปนั่งเก้าอี้เพียงตัวเดียวนั้นทันที เพียงหมุนกายกลับมาอย่างสงบ มองไปยังลั่วอวี้อิ๋ง รอคอยดูว่าละคร “พี่น้องรักใคร่ผูกพัน” ฉากนี้ของนางจะเริ่มเปิดฉากอย่างไร

เกินความคาดหมาย ลั่วอวี้อิ๋งมิได้สวมบทบาทน้องสาวผู้น่าสงสารที่มาระบายความทุกข์ หรือเป็นชายารองผู้ลำพองใจที่มาโอ้อวดตามที่นางคาดการณ์ไว้ เกือบจะในชั่วพริบตาที่ประตูห้องปิดสนิท สีหน้าอ่อนแอทำท่าคล้ายน้ำตาคลอเบ้าบนใบหน้าของลั่วอวี้อิ๋งก็พลันมลายหายไปดั่งน้ำลด สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความซีดเผือดที่แลดูตื่นตระหนกและความเด็ดเดี่ยวเยี่ยงคนที่ทุ่มสุดตัว นางมิได้รอให้ลั่วจิ่นอวี๋เอ่ยปากเสียด้วยซ้ำ พลันก้าวไปข้างหน้าสองก้าวอย่างรวดเร็ว ต่อหน้าลั่วจิ่นอวี๋ เข่าทั้งสองพลันทรุดลง ถึงกับคุกเข่าลงไปตรง ๆ!