เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 31 ใครจะเสแสร้งเก่งกว่ากัน
สิ้นเสียงของน้าจง ความเงียบอันตึงเครียดภายในโถงยังมิทันสลายไปหมดสิ้น นอกเรือนฟังหิมะก็มีเสียงฝีเท้าที่ดูเร่งรีบแต่จงใจเหยียบให้เบาดังแว่วมา ครู่ต่อมา เสียงกดต่ำของชิงไต้ก็ดังลอดบานประตูเข้ามา แฝงไว้ด้วยความตึงเครียดที่ยากจะสังเกต
“คุณหนู หมัวมัวเฉียนข้างกายฮูหยินมาเจ้าค่ะ บอกว่ามีเรื่องสำคัญมาแจ้ง”
ลั่วจิ่นอวี๋กับเซี่ยเยี่ยนชิงสบตากันอย่างรวดเร็ว ความเคร่งขรึมและสงบนิ่งครู่หนึ่งบนใบหน้าของเซี่ยเยี่ยนชิงพลันล่าถอยไปดั่งกระแสน้ำ เกือบจะในชั่วพริบตา รอยยิ้มเกียจคร้านไม่ยี่หระต่อโลกก็เอ่อล้นขึ้นมาที่หางตาและคิ้วอีกครา เขาถือโอกาสให้ลั่วจิ่นอวี๋เก็บป้ายหยกสีขาวอมฟ้าบนโต๊ะกลับเข้าแขนเสื้อ ท่วงท่าเป็นธรรมชาติราวกับเพียงแค่สะบัดชายแขนเสื้อ ส่วนลั่วจิ่นอวี๋ก็ปรับท่านั่งเพียงเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น บนใบหน้ากลับคืนสู่ความอ่อนหวานสงบนิ่งเช่นเคย มีเพียงความเย็นเยือกที่ก้นบึ้งของดวงตาที่ซ่อนตัวลงสู่ก้นสระน้ำอันลึกซึ้งอย่างเงียบงัน
“เชิญหมัวมัวเฉียนเข้ามา” ลั่วจิ่นอวี๋เปล่งเสียง น้ำเสียงราบเรียบ