กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 29 คลื่นใต้น้ำซัดสาด
เมื่อรถม้าหยุดลงอย่างมั่นคงตรงประตูข้างของจวนอัครเสนาบดี ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงแล้ว แสงไฟตามจุดต่าง ๆ ภายในจวนเริ่มสว่างขึ้นตามลำดับ สาดส่องขับเน้นเค้าโครงของชายคาและคันทวยให้แลดูเลือนราง ความวุ่นวายในยามกลางวันสงบลง เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดและลึกล้ำอันเป็นเอกลักษณ์ของยามราตรี
เซี่ยเยี่ยนชิงลงจากรถก่อน เขายังคงยื่นมือมารองรับอย่างประคอง ลั่วจิ่นอวี๋วางมือแตะแขนของเขาพลางก้าวลงสู่พื้น ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งใต้แขนเสื้อของเขา เพียงชั่วครู่ก็ผละออกจากกันอย่างเป็นธรรมชาติ
“วันนี้ซื่อจื่อเซี่ยมากเจ้าค่ะ” ลั่วจิ่นอวี๋พยักหน้าเล็กน้อย ท่ามกลางราตรี ใบหน้าของนางถูกแสงโคมไฟใต้ระเบียงทางเดินส่องสะท้อนจนดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ “อาหารเลิศรสมาก สถานที่…ก็ดียิ่ง”
เซี่ยเยี่ยนชิงยืนอยู่ข้างรถม้า ร่างเงาสีดำแทบจะหลอมรวมเข้ากับความมืดมิด มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ทอประกายกระจ่างใสเป็นพิเศษใต้แสงสลัวราง เขามองนาง มุมปากผุดรอยยิ้มบาง “ท่านหญิงชอบก็ดีแล้ว วันหน้า…ค่อยไปบ่อย ๆ”
คำพูดนี้เอ่ยออกมาอย่างธรรมดา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยคำมั่นสัญญาที่รู้กันอยู่แก่ใจ