กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 15 ร่วมทางเป็นสหาย
ร่างของนายบ่าวลั่วจิ่นอวี๋เพิ่งจะลับหายไปตรงปากตรอก บนบันไดพลันมีเสียงฝีเท้าที่ดูซวนเซเล็กน้อยทว่าแสร้งทำเป็นมั่นคงดังแว่วมา พร้อมกับเสียงดังกริ๋ง ๆ ของจี้หยกกระทบกันเบา ๆ
ประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออก องค์ชายใหญ่เซียวจิ่งหมิงสวมเสื้อคลุมแพรสีคราม เอวคาดสายรัดหยก ผมรัดด้วยรัดเกล้าทองคำ สีหน้าเจือไอสุราสามส่วนอีกเจ็ดส่วนวางท่าหยิ่งยโสอย่างจงใจ ก้าวเดินเข้ามา ด้านหลังเขามีบ่าวชายสองคนติดตามมา ยืนกุมมือสงบนิ่งอยู่นอกประตู
“โอ้ นี่มิใช่ซื่อจื่อจวนติ้งซีอ๋องหรอกหรือ” สายตาของเซียวจิ่งหมิงกวาดมองไปทั่วห้อง ครั้นเห็นเซี่ยเยี่ยนชิงนั่งดื่มชาอยู่ริมหน้าต่างเพียงลำพัง แววตาก็พาดผ่านความประหลาดใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความสนิทสนมประหนึ่งอยู่เหนือกว่าในทันใด “ช่างบังเอิญนัก วันนี้ฝ่าบาทผู้นี้มีนัดกับคนไว้ที่นี่ นึกไม่ถึงว่าซื่อจื่อก็อยู่ในห้องรับรองนี้เช่นกัน”
เซี่ยเยี่ยนชิงวางถ้วยชาลงอย่างเชื่องช้า บนใบหน้าฟื้นคืนท่าทางเกียจคร้านไม่ยี่หระต่อโลกดั่งที่เคยชิน เขาลุกขึ้นยืน ประสานมือคารวะอย่างไม่ใส่ใจนัก “คารวะองค์ชายใหญ่ กระหม่อมเองก็รู้สึกเบื่อหน่าย จึงมาดื่มชาที่นี่เพื่อฆ่าเวลาพ่ะย่ะค่ะ”