เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 10 การแต่งงานทุกคู่ ล้วนแทงใจดำแต่ละฝ่ายอย่างแม่นยำ
องค์ชายใหญ่และลั่วอวี้อิ๋งถูกคนในวังทั้งพยุงทั้งลากตัวออกไป เสียงดนตรีบรรเลงขึ้นอีกคราในตำหนักหลินเต๋อ ประหนึ่งว่าเรื่องน่าขันเมื่อครู่มิเคยเกิดขึ้น ทว่าบรรยากาศแข็งค้างและการลอบสังเกตที่แผ่ซ่านในอากาศ กลับยิ่งทวีความเข้มข้นยิ่งกว่าก่อนหน้า
ฮ่องเต้ประทับนิ่งบนพระราชอาสน์ พระพักตร์กลับคืนสู่รอยยิ้มอบอุ่นอีกครา ประหนึ่งว่าผู้ที่ออกราชโองการอันเยียบเย็นเมื่อครู่มิใช่พระองค์ พระองค์ทรงยกจอกทองขึ้น จิบช้า ๆ หนึ่งคำ สายพระเนตรกวาดมองผู้คนในตำหนัก
สายพระเนตรนั้นแลดูไม่ใส่ใจ ทว่ากลับทำให้ผู้คนไม่น้อยใจหายวาบ
“วันนี้ในเมื่อเป็นวันคล้ายวันเกิดของเจิ้น มองดูพวกเจ้าคนหนุ่มสาวเหล่านี้ เจิ้นก็รู้สึกยินดียิ่งในใจ” ฮ่องเต้วางจอกสุราลง สุรเสียงดังขึ้นอย่างอ่อนโยนทั่วทั้งตำหนัก “เมื่อครู่ในเมื่อพระราชทานสมรสให้จิ่งหมิงแล้ว เจิ้นจึงคิดว่า สู้ถือโอกาสในวันนี้ช่วยสงเคราะห์วาสนาการแต่งงานอีกสักสองสามคู่เสียเลย จะได้นับเป็นมงคลซ้อนมงคล”
ทั่วทั้งตำหนักพลันเงียบสงัด เสียงเข็มตกยังได้ยิน
บรรดาองค์ชายที่ถึงวัย เชื้อพระวงศ์รุ่นเยาว์ ตลอดจนคุณหนูที่ยังมิได้ออกเรือนจากแต่ละจวน ต่างเกร็งร่างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
หัตถ์ของฮองเฮาที่ถือจอกชาชะงักไปจนแทบสังเกตมิได้ จากนั้นจึงกลับคืนเป็นปกติ รอยยิ้มบนพักตร์ของเฉินเฟยยังคงชดช้อย ทว่าก้นบึ้งของสายตากลับวาบผ่านความระแวดระวังสายหนึ่ง