กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 เกิดคลื่นลม
ยามที่ทุกคนกลับมายังตำหนักหลินเต๋ออีกครา บรรยากาศในงานเลี้ยงก็แปรเปลี่ยนไปจากเดิมเสียแล้ว ความรื่นเริงชั่วครู่ชั่วคราวอันเกิดจากดอกไม้ไฟค่อย ๆ จางหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความเหนื่อยล้าอันน่าประหลาด เปลวเทียนเผาไหม้ไปได้ครึ่งทาง น้ำตาเทียนเกาะกุมพอกพูน หลุมเพดานลายวิจิตรบนเพดานโถงดูเลือนรางราง ๆ ท่ามกลางแสงเงาที่สั่นไหว
เหล่านางกำนัลยกน้ำชาอุ่นร้อนขึ้นมาปรนนิบัติใหม่อีกครั้ง พลางเก็บกวาดกับข้าวที่เย็นชืดออกไป เสียงดนตรีบรรเลงขึ้นอีกครา ทว่ากลับมิได้ใสกระจ่างกังวานเหมือนตอนเริ่มงาน แฝงไปด้วยความเฉื่อยชาประหนึ่งทำตามหน้าที่ไปแกน ๆ
ลั่วจิ่นอวี๋นั่งลงที่เดิม ชิงไต้เอ่ยกระซิบเสียงเบาอยู่เบื้องหลังนาง “คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูรองยังไม่กลับมาเลยเจ้าค่ะ…”
“เงียบเถิด” ลั่วจิ่นอวี๋ยกจอกชาขึ้นมา ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามขอบถ้วยอันอุ่นร้อนแผ่วเบา
สายตาของนางกวาดมองไปทั่วทั้งโถง