กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 7 ดอกไม้ไฟส่องสว่างโลกมนุษย์
ถวายของขวัญเสร็จสิ้น ราตรีกาลยิ่งลึกล้ำ ภายในโถงสุรากำลังรื่นเริงได้ที่ ฮองเฮาจึงลุกขึ้นอย่างถูกกาลเทศะ แขนเสื้อกว้างของฉลองพระองค์หงส์สะท้อนประกายแสงสีทองหม่นภายใต้แสงเทียน
“ฝ่าบาท” นางแย้มสรวลทอดพระเนตรไปยังพระราชอาสน์ “หม่อมฉันสั่งให้คนตระเตรียมพลุไฟไว้ริมสระไท่เย่เป็นพิเศษ เพื่อเพิ่มพูนสีสันให้แก่วันคล้ายวันเกิดของฝ่าบาทเพคะ ขอเชิญฝ่าบาทและทุกท่านเสด็จไปทัศนาด้วยเถิด”
ฮ่องเต้ทรงมีพระอารมณ์ดียิ่งอย่างเห็นได้ชัด ทรงตอบรับด้วยความยินดี “ฮองเฮามีใจแล้ว เหล่าอ้ายชิง ตามเจิ้นไปด้วยกัน”
ผู้คนต่างลุกขึ้น ทยอยถอยออกจากตำหนักหลินเต๋อตามลำดับ ขันทีและนางกำนัลถือโคมไฟในวังนำทางอยู่ด้านหน้า ขบวนแถวยาวเหยียดดุจแม่น้ำแห่งแสงสายหนึ่ง กำลังเลี้ยวลดคดเคี้ยวไหลรินไปตามทางเดินในวังท่ามกลางราตรี
ริมสระไท่เย่จัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อยตั้งแต่นานแล้ว ราวหินอ่อนขาวผูกผ้าแพรพรรณหลากสี ลานว่างริมสระเต็มไปด้วยม้านั่งผ้าแพร ด้านหน้าสุดตั้งพระราชอาสน์และพระอาสน์หงส์ ลมราตรีพัดผ่านผิวน้ำ นำพาไอเย็นชุ่มชื้น พัดพากลิ่นสุราและกำยานอบอวลในโถงให้จางหายไป