กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 42 ล้มโต๊ะ การตื่นรู้ของวัสดุสิ้นเปลือง
“ไจ้ซี ช่วยฉันทำการระงับความรู้สึกเคสนี้ให้เสร็จก่อนค่อยไปสิ!” พี่หลินที่มารับช่วงเวรเอ่ยด้วยความสนิทสนมแกมเอาเปรียบอย่างที่เคยชิน พลางมองเธอด้วยรอยยิ้มตาหยี
ประตูอัตโนมัติของห้องผ่าตัดยังคงเปิดค้างไว้ ผู้ป่วยคนใหม่ที่เพิ่งเข็นเข้ามาก็กำลังเตรียมการย้ายขึ้นเตียง
เซี่ยไจ้ซีชะงักมือที่กำลังถอดถุงมือไปเล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้มตามมารยาท “พี่หลินคะ ข้างหลังยังมีการผ่าตัดแผนกศัลยกรรมกระดูกอีกสามเคส ผู้ป่วยไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ ใบบันทึกส่งเวรฉันเขียนไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ”
เธอคว้าโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะแล้วหันหลังเดินจากไปทันที
“เอ๊ะ ไจ้ซี——” พี่หลินสาวเท้าตามมาสองก้าว น้ำเสียงแฝงความไม่อยากจะเชื่อ คิดว่าเธอคงฟังไม่ถนัด “เธอไม่ทำการระงับความรู้สึกเคสนี้ก่อนแล้วค่อยไปเหรอ?”
เสียงฝีเท้าชะงักหยุดลง