ตอนที่ 43 ยอมแพ้? กำแพงที่ฉันก่อขึ้นเองกับมือ

ตอนที่ 43 ยอมแพ้? กำแพงที่ฉันก่อขึ้นเองกับมือ

ความมืดมิดของราตรีแผ่ซึมไปทั่วเมืองราวกับน้ำหมึก ทว่าท่ามกลางตึกรามบ้านช่องกลับทยอยสว่างไสวด้วยจุดแสงระยิบระยับ

ลมค่ำพัดแทรกผ่านซอกตึกสูง หอบเอาไออุ่นที่ยังไม่จางหายจากตอนกลางวันมาด้วย ทั้งยังเจือความรู้สึกผ่อนคลายเย็นสบายอันเป็นเอกลักษณ์ของกลางคืนเข้ามาไม่น้อย

บนระเบียงเปิดโล่งของบ้านสวี่หยาง ลูกแพรและกุหลาบพันปีเบ่งบานสะพรั่งอย่างเจิดจ้า อวดสีม่วงและสีแดงเป็นวงกว้าง ส่วนต้นไม้อวบน้ำเป็นทิวแถวข้างบ้านของกู้เฉินกลับอยู่ในความเงียบงันในความมืดสลัว ใบอวบหนาสะท้อนแสงสีเขียวเข้มใต้แสงจันทร์ ราวกับฝูงสัตว์ที่นอนขดตัวอยู่อย่างสงบเสงี่ยม

แสงจากภาพยนตร์จึงส่องสว่างขึ้นท่ามกลางความมืดมิดที่นุ่มนวลราวกับผืนแพรไหม

จอผ้าไม่ได้ใหญ่โตนัก มันถูกกางไว้ที่มุมหนึ่งของระเบียงเปิดโล่ง