กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 41 ผุดจากดิน หลังฝนตกหนัก
“สภาพอากาศบ้า ๆ นี้นี่นะ นึกจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนทันทีเลย” เฉิงอวิ๋นเฟยถือแก้วอเมริกาโนเย็นนั่งลงกระแทกตัว ละอองน้ำข้างแก้วไหลหยด แผ่ความเปียกชื้นเป็นวงเล็ก ๆ บนโต๊ะ
จางซูเจ๋อไม่ได้ตอบ ได้แต่มองม่านฝนที่ถูกลมกระชากขาดวิ่นนอกหน้าต่าง พลางพึมพำเสียงเบา “ฝนเดือนหก หน้าเด็กน้อย…”
“พี่ใหญ่ นี่มันเดือนกันยายนแล้ว วันชาติก็อยู่ตรงหน้านี่เอง” เฉิงอวิ๋นเฟยเหลือบมองเขา แทะหลอดดูดจนเสียงดังกร๊อบแกร๊บ
“พวกนายชิ่งกันเร็วขนาดนี้เลย?” เส้าอีถอดหน้ากากอนามัยเดินเอื่อย ๆ เข้ามา มือเอื้อมไปหยิบลาเต้เย็นจากตรงหน้าจางซูเจ๋ออย่างคล่องแคล่ว “คนไข้ดมยาสลบเสร็จแล้วเหรอ?”
“เถียนเถียนล่ะ?” เฉิงอวิ๋นเฟยเลิกคิ้ว
“ยังอยู่ที่ห้องทำงาน บอกว่าจะรีบตามมา…” เส้าอีลดเสียงต่ำ แววตาเป็นประกาย “ยังบอกอีกว่าจะพกเรื่องเมาท์ประเด็นร้อนมาด้วย”