เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407 เธอคือน้องสาวของฉัน เธอชื่ออาเม่ย
ซางสิงโจวเปิดก๊อกน้ำทุกจุดในห้องน้ำ เพื่อใช้เสียงน้ำกลบเสียงสนทนาของพวกเขา
"ช่วยเล่าสถานการณ์ของที่นี่คร่าว ๆ ให้ฉันฟังได้ไหม?"
ลี่ลี่สงบอารมณ์ลงแล้ว เธอพยายามเล่าให้กระชับที่สุด
"พวกเราถูกกำหนดขอบเขตพื้นที่ที่เดินไปมาได้เหมือนกัน ชั้นที่คุณอยู่ตอนนี้ใช้สำหรับบริการทางเพศทั้งหมด ปกติพวกเราก็พักอยู่ที่นี่..."
"พวกมันมีสารพัดวิธีทรมานพวกเรา ช่วงก่อนมีคนเสียสติจนฆ่าตัวตายไปหลายคน ยังมีอีกหลายคนที่ถูกมองว่าไม่เป็นที่ต้องการแล้วถูกกำจัดทิ้ง"
"โดยทั่วไปผู้ชายที่พาคุณมาเมื่อครู่เป็นคนดูแลที่นี่ ปกติก็จะมีคนใหญ่คนโตมาบ้าง"
"แต่พวกเราถูกสั่งให้ก้มหน้าอยู่ตลอด ไม่เคยเห็นหน้าพวกเขาชัด ๆ เลย ฉันรู้เพียงเท่านี้..."
ลี่ลี่ไม่คิดว่าจะได้พบคนในรูปถ่ายเร็วขนาดนี้ น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้จึงพรั่งพรูออกมาอีกครั้ง
ซางสิงโจวพยักหน้า