เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406 พบคนที่คุ้นเคย!
ซางสิงโจวจัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย แล้วก็พบว่าอุปกรณ์ส่งสัญญาณเตือนที่ซ่อนอยู่ด้านในหายไปแล้วจริง ๆ
เขามองหญิงสาวที่ยกอ่างน้ำร้อนเข้ามา จากนั้นเธอก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น เพื่อถอดรองเท้าและแช่เท้าให้ซางสิงโจว
เถ้าแก่หวังวางเท้าลงในอ่างอย่างคุ้นเคย ทั้งยังแนะนำให้ซางสิงโจวฟังด้วยความกระตือรือร้น
"นี่เป็นน้ำยาสมุนไพรที่ปรุงขึ้นโดยเฉพาะ ช่วยคลายความเหนื่อยล้าได้"
"ตอนนั้นหัวหน้าของพวกเราต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะลักพาตัวหมอจีนแผนโบราณฝีมือดีที่สุดมาได้ ก็เพื่อให้แขกได้รับบริการที่ดีพอนั่นแหละ"
ซางสิงโจวรู้สึกกระอักกระอ่วนขณะแช่เท้าในน้ำร้อน เมื่อได้กลิ่นยาจีนเข้มข้น ก็ต้องยอมรับว่า...สบายจริง ๆ
หญิงสาวข้างตัวตั้งใจนวดขาให้ซางสิงโจว เขาเอียงตัวไปพูดคุยกับเถ้าแก่หวัง เพื่อหลบไม่ให้เธอสัมผัสบริเวณบาดแผล แม้หญิงสาวจะประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร มีเพียงความด้านชาอย่างบอกไม่ถูกในแววตา
"สถานที่ของพวกคุณพิเศษจริง ๆ พูดตามตรง ถ้าอาศัยแค่ความคิดของผมเอง คงคิดเรื่องพวกนี้ไม่ออก...ผมยิ่งอยากรู้จักเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังพวกคุณมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว"