กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 408 มอบของขวัญชิ้นใหญ่ก่อนจากไป
ซางสิงโจวปรับสภาพจิตใจจนกลับมาเป็นปกติ แล้วเดินตามหวังเอ้อร์จู้ไปทั่ว ลองสัมผัสกิจกรรมต่าง ๆ ไม่น้อย
แต่ก็ไม่ได้พบขงหมิงอีกเลย
เสี่ยวเฮยเฝ้าขงหมิงอย่างเข้มงวดมาก โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในบ่อนพนันใต้ดิน ด้านหลังขงหมิงจะมีคนติดตามอยู่เสมอ คอยกวาดตามองสิ่งของน่าสงสัยทุกอย่างที่เข้ามาใกล้
"คราวหน้าฉันไม่ออกมาอีกแล้ว"
ขงหมิงหาห้องเงียบ ๆ ห้องหนึ่งแล้วนอนพักบนโซฟา เสี่ยวเฮยมองเขาอย่างไม่เข้าใจ พลางเอนตัวพิงกรอบประตูอย่างเกียจคร้าน
"ไม่ใช่ว่านายไม่พอใจที่ฉันขังนายไว้ทั้งวันหรอกหรือ?"
ขงหมิงไม่อยากแม้แต่จะลืมตา
"มีคนตามหลังฉันทั้งวันเหมือนกล้องเฝ้าระวังที่เดินได้ ฉันรำคาญ"