เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 361 มาทำข้อตกลงกันเถอะ!
อวี๋เจียวซ่อนตัวอยู่ข้างกองดิน มองศัตรูที่วิ่งวุ่นไปทั่วพลางงีบหลับพักผ่อน หลังจากเล่นกับคนพวกนี้มานานขนาดนี้ ก็ถึงเวลาพักผ่อนให้เต็มที่เสียที
จางเถี่ยต้านอยู่ไม่ไกล เขาซ่อนตัวเข้าไปในต้นไม้แห้ง โชคดีที่โพรงต้นไม้ใหญ่พอจะบรรจุร่างของเขาได้พอดี เขายืนพักอยู่ด้านใน ทาสีเปลือกไม้สีน้ำตาลรอบดวงตา ส่วนลำต้นไม้แห้งก็ถูกเจาะเป็นรูสองรู ทำให้เขามองเห็นสถานการณ์ภายนอกได้ชัดเจน
ตอนที่หลี่ต้าเป่าถูกไล่ล่า เขาบังเอิญได้ยินเสียงปืนดังมาจากข้างต้นไม้แห้ง จึงจดจำตำแหน่งไว้ ตั้งใจว่าพอสลัดศัตรูหลุดแล้วจะกลับมาดูว่าเพื่อนร่วมทีมใจดีคนไหนช่วยเขาเอาไว้
แต่หลังจากหลบหนีมาได้ เขากลับเดินวนรอบต้นไม้ถึงสามรอบก็ยังหาใครไม่พบ "ซ่อนตัวเก่งเกินไปแล้ว ใครเป็นยอดฝีมือกันนะ?"
จางเถี่ยต้าน "…"