กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 ประเมินเขาต่ำไปจริง ๆ!
ทันทีที่ขงหมิงฟื้นขึ้นมา เขาก็รีบตรวจสอบสภาพร่างกายตัวเอง เมื่อเห็นมือเท้าที่ถูกล่ามด้วยโซ่เหล็ก เขากำลังจะลองขยับตัว แต่กลับเห็นเยว่เสี่ยวกุ้ยนอนหมดสติอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน
ความรู้สึกคุ้นเคยเหลือเกิน...
"เสี่ยวกุ้ย เสี่ยวกุ้ย ตื่นสิ..."
ขงหมิงเขย่าตัวเยว่เสี่ยวกุ้ยเพื่อปลุกให้ตื่น แต่เรียกอยู่นานก็ไม่ฟื้น เขาจึงรีบจับชีพจร ถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายแค่หมดสติไปเท่านั้น
จากนั้นเขาก็มองสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ ผนังมืดทึบน่ากลัว มีเพียงตะเกียงน้ำมันก๊าดที่ให้แสงสว่างเล็กน้อยท่ามกลางความมืด เขาหยิบดินขึ้นมานิดหนึ่งแล้วใช้นิ้วขยี้ ดินยังใหม่อยู่ ดูเหมือนคุกใต้ดินแห่งนี้เพิ่งขุดขึ้นมาได้ไม่นาน