เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 - ความยินดีที่คาดไม่ถึง
หมาป่าในรัศมีห้าเมตรไม่มีตัวใดรอดชีวิต พวกมันทั้งหมดถูกสะเก็ดระเบิดพุ่งเข้าใส่ ปากส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
ชาวหมู่บ้านต้าเหอที่ได้ยินเสียงระเบิดต่างตกใจจนเหงื่อเย็นผุดพรายเต็มแผ่นหลัง เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ก่อนหน้านี้มีหลายคนเห็นว่าการระเบิดเกิดจากสิ่งที่เซี่ยเหรินขว้างออกไป สายตาของคนรอบข้างจึงมองมาที่เขาประหนึ่งเห็นตัวประหลาด
แต่เซี่ยเหรินไม่ได้สนใจ เขาทอดสายตามองไปเบื้องหน้า
หมาป่าสามตัวถูกระเบิดตายคาที่ อีกห้าตัวได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกันไป
ผลลัพธ์ถือว่าไม่เลว ไม่ได้น้อยกว่าที่เขาคาดคิดไว้เลย
และไม่ได้มีเพียงเท่านั้น ฝูงหมาป่าที่ตื่นตระหนกพากันถอยร่นหนีไป แม้แต่หมาป่าหน้าบากผู้เป็นจ่าฝูงก็ยังถูกข่มขวัญ มันเบิกตากว้างมองไปเบื้องหน้า