เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 - ฝูงหมาป่าตีนเขา
การนอนพักแรมกลางป่า สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการเผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย โดยเฉพาะฝูงหมาป่าที่ออกล่าเป็นฝูง
แม้ขบวนของหมู่บ้านต้าเหอจะมีผู้คนเก้าร้อยกว่าคน แต่เมื่อได้ยินเสียงหมาป่าหอน พวกเขาก็ยังคงหวาดผวา หวั่นเกรงว่าตนเองและครอบครัวจะตกเป็นเหยื่อของพวกมัน
ชาวหมู่บ้านต้าเหอที่กำลังหลับสนิท บัดนี้ต่างสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับคว้าอาวุธที่วางอยู่ข้างกาย บ้างก็ถือเคียว บ้างก็ถือจอบ หรือไม่ก็มีดตัดฟืน
ราวกับว่าการได้จับอาวุธเหล่านี้ไว้ในมือ จะช่วยให้จิตใจของพวกเขาสงบลงได้บ้าง
"ชายฉกรรจ์แห่งหมู่บ้านต้าเหอทุกคน รีบไปรวมตัวกับหลี่เจิ้งเดี๋ยวนี้"
ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งตะโกนบอกฝูงชนในหมู่บ้านต้าเหอ
ในสถานการณ์เช่นนี้ มีเพียงการรวมกลุ่มและผนึกกำลังกันเท่านั้นจึงจะสามารถรับมือกับวิกฤตได้
ดังนั้นชายฉกรรจ์ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านต้าเหอจึงไม่ลังเลที่จะก้าวออกไปรวมตัวกับหลี่เจิ้ง