ตอนที่ 44 ราชันหมาป่าที่หายสาบสูญ

ตอนที่ 44 ราชันหมาป่าที่หายสาบสูญ

เนื้อย่าง สิ่งนี้ในสายตาของชาวบ้านธรรมดาทั่วไปนับเป็นการสิ้นเปลืองอย่างยิ่ง

ในยุคสมัยนี้ ครอบครัวส่วนใหญ่หากได้กินเนื้อสัตว์สักหน่อย ก็ยังคงใช้วิธีตุ๋นต้มทั้งสิ้น

ทั้งได้กินเนื้อ และยังได้ซดน้ำแกง รับประกันว่าจะไม่เสียเปล่าเลยแม้แต่นิดเดียว

ก็เพราะเจียงเฉินรู้สึกว่าเนื้อย่างโรยเกลืออร่อยกว่าเนื้อตุ๋นมากนัก เฉินเฉี่ยวชุ่ยจึงยอมตัดใจนำเนื้อผาวจื่อมาย่างให้กิน

ทว่าเจียงเสี่ยวอวิ๋นก็หันมามองเจียงเฉินเช่นกัน “ท่านอาสอง หากท่านเข้าเมืองอีกครั้ง พอจะซื้อเข็มกับด้ายมาฝากสักหน่อยได้ไหมเจ้าคะ ข้าอยากเรียนเย็บปักถักร้อยกับท่านแม่”

ฤดูหนาว ก็เป็นช่วงเวลาที่ครอบครัวส่วนใหญ่ใช้ซ่อมแซมปะชุนเสื้อผ้าเช่นกัน

การเย็บปะชุนเสื้อผ้าเป็นเรื่องปกติธรรมดา เจียงเสี่ยวอวิ๋นอายุสิบสองปี เริ่มต้นเรียนงานฝีมือสตรีก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว

“ได้ คราวหน้าอาเข้าเมืองจะซื้อมาฝากเจ้า”